yazma

yazı yazmayı seviyorum. yazı yazma davranışını seviyorum daha doğrusu. yazı yazma işine davranış anlamında girip onu da sevmek istiyorum. çünkü hakikaten kafamda sorunun eksik olduğu an pek olmuyor, ama bunları kendi kafamda ölçüp tartıyorum, kendi kendimi yiyorum, sonra buna ara verip başka konulara atlıyorum. farkındayım gerçi, bu soruların hiçbiri birbirinden bağımsız değil, kendi içlerinde bile bağımsız değiller. bir konu üstünde tartışırken, aslında önceden üretmiş olduğum bir zincir halkasına çok ihtiyacım oluyor. gerçekten oluyor.  keşke diyorum, bir referans noktası oluşturmuş olsaydım. beyin de bir yere kadar. hem eş zamanlı olarak hem de zaman içinde üretilen ya da yeniden üretilen düşüncelere ihtiyaç duyuyorum yani. düşüncenin bir bağlam içinde çok daha değerli olduğunu düşünüyorum çünkü. bu da şu anki durumum içinde mesela. durum bu. önemli bir motivasyonum bu. düşüncenin pozisyonu, yönü falan yok belki doğal halde, olmasın da bana ne. ama sanırım benim şu an böyle bir şeye ihtiyacım var.